No category

منابع مقاله با موضوع فعالیت جسمانی، پیش آزمون، حرکات موزون

همگن شده با پرسشنامة ویژگیهای فردی انتخاب شدند. پس از پیش آزمون با استفاده از آزمون رشد حرکتی درشت ) TGMD-2مهارتهای جابجایی و دستکاری یا کنترل شیء( نتایج نشان داد، گروه حرکتی منتخب نسبت به گروه کنترل با 05/0P تاثیر بیشتری بر رشد مهارتهای دستکاری داشته است. بنابراین با طراحی برنامة آموزشی مناسب و غنی سازی محیط می توان فرصت تمرین را برای رشد مهارتهای دستکاری که پایه و اساس مهارتهای تخصصی و ورزشی کودکان است، فراهم ساخت.
تحقیقات خارجی:
گلوی و همکاران (2011) در مطالعه ای تاثیر تمرینات حرکات موزون بر عملکرد حرکتی کودکان (هماهنگی، تعادل، قدرت، سرعت، انعطاف پذیری) را مورد بررسی قرار دادند که 114 شرکت کننده را به مدت 20 هفته تمرین دادند. نتایج بهبود معنی داری را در تعادل بعد از تمرین نشان نداد ولی نسبت به دیگر متغیر های تحقیق معنی دار بود.
ازونویک و همکاران (2010) تحقیقی تحت عنوان “تاثیر دو برنامه متفاوت حرکات موزون بر هماهنگی حرکتی، قدرت و سرعت را در دختران 13 تا 14 سال” را بررسی کردند. به این منظور 60 نفر مبتدی را به دو گروه آزمایشی تقسیم کردند و به هر دو گروه یک سبک ویژه از حرکات موزون را تمرین کردند (DD و CD). برای تعیین هماهنگی حرکتی، سرعت و قدرت از 15 نوع اندازه گیری استفاده کردند. نتایج حاکی از تاثیر معنادار حرکات موزون بر متغیر های ذکر شده می باشد با وجود اینکه یکی از برنامه ها بر دیگری برتری داشت.
در تحقیق ماتیاس و همکاران (2013) در بررسی عملکرد مهارت های حرکتی درشت روی کودکان با و بدون اختلال بینایی روی 23 کودک 6-12 ساله توسط آزمون اولریخ 2000 به این نتیجه رسیدند که بین مهارتهای دویدن، سرخوردن، شوت کردن و گرفتن اختلاف معناداری بین کودکان نبود اما در دیگر مولفه ها تفاوت وجود داشت و کودکان بدون اختلال بینایی بهتر از کودکان با اختلال عمل کرده بودند .
در تحقیق ریمر و همکاران( 2011 )با هدف تاثیر تمرینات منتخب روی بهبود مهارت های حرکتی ظریف در کودکان با اختلال بینایی بر روی20 کودک 4 و 5 ساله با اختلال بینایی انجام گرفت بوسیله آزمون Movement ABC به این نتیجه رسیدند که تمرینات منتخب باعث افزایش مهارت های حرکتی ظریف در کودکان دارای اختلال بینایی میشود.
آموهان و همکاران( 2012) با هدف بررسی اثر جنسیت و سطوح اختلال بینایی روی سطوح فعالیت جسمانی در کودکان و نوجوانان با اختلال بینایی روی30 کودک و نوجوان 8 تا 16 ساله دارای اختلال(16 کم بینا و 14 نابینا) بوسیله آزمونOMR-WT64 و PAD65 به این نتیجه رسیدند که تفاوتی در سطوح فعالیت جسمانی در پسران و دختران نابینا به دست آمد، همچنین نتایج نشان داد که سطوح فعالیت جسمانی و جنسیت در کودکان و نوجوانان دارای اختلال بینایی نسبت به فعالیت جسمانی در نوجوانان و کودکان کم بینا کمتر بود.
هوون و همکاران (2010 ) با هدف بررسی ارتباط بین شایستگی حرکتی، آمادگی جسمانی و ترکیب بدن در کودکان با و بدون اختلال بینایی (120 کودک که 60 نفر با اختلال بینایی و 60 نفر سالم ) سنین 6-12سال به وسیله آزمون TGMD-2 به این نتیجه رسید که تفاوت معناداری در کنترل شی، جابجایی و 5*10 متر شاتل ران در کودکان با و بدون اختلال بینایی مشاهده شد.
هوون و همکاران( 2009) در تحقیقی با هدف بررسی اثر فعالیت جسمانی بر مهارتهای حرکتی در کودکان با اختلال بینایی پرداختند. جامعه مورد مطالعه شامل 96 کودک بین سنین 7 تا 12 سال بود، برنامه فعالیت جسمانی شامل6 هفته دو جلسهای فعالیتهای عمومی، در جلسات 30 دقیقهای بود. نتایج با استفاده از آزمون TGMD-2 نشان داد فعالیتهای جسمانی عمومی باعث بهبود مهارتهای حرکتی در کودکان با اختلال بینایی میشود.
هاوی و همکاران( 2008 ) با هدف بررسی عملکرد مهارتهای حرکتی در کودکان با اختلال بینایی کم و کودکان سالم (69 کودک،19 کودک با اختلال بینایی شدید و 29 کودک با اختلال بینایی متوسط، 48 کودک سالم) با دو گروه سنی 7 تا 8 سال و 9 تا 10 سال بوسیله تست MABC به این نتیجه رسیدند که کودکان با اختلال بینایی کم در خرده مقیاسهای تعادلی و کنترل شی(مهارتهای توپی) آزمون حرکتی MABC ضعیف بودند. همچنین بین کودکان با اختلال بینایی شدید و متوسط اختلاف معناداری نبود.
ایپر و همکاران( 2008 ) با هدف بررسی تواناییهای حرکتی درشت و خود ادراکی بر رشد مهارت های کودکان با تاربینی انجام شد. در این تحقیق از 48 کودک با سن 4 تا 7 ساله با استفاده از آزمون MABC انجام پذیرفت؛ به این نتیجه رسیدند که تفاوت کمی در خرده مقیاسهای تعادلی و مهارتهای توپی در کودکان مبتلا به تاربینی وجود دارد.
ویسچر و همکاران( 2008) با هدف بررسی عملکرد مهارت حرکتی در سن مدرسه کودکان با اختلال بینایی روی 48 کودک با اختلال بینایی (32 مذکر و 16 مونث) بین سنین 8 تا 10 ساله بوسیله آزمون TGMD-2 به این نتیجه دست یافتند که این کودکان در مهارتهای جابجایی و دستکاری داری مشکل هستند و برنامه حرکتی تا حدودی باعث پیشرفت این افراد شده است.
هارتمن و همکاران( 2007 )در ارزیابی درجه اختلال بینای و مشارکت ورزشی روی 120 کودک (7 کودک با اختلال بینایی شدید 13 کم بینا 100 بینا) بین 6 تا 11 ساله با استفاده از آزمون TGMD-2 به این نتیجه رسید که کودکان با اختلال بینایی کم در کنترل شیء امتیازات کمتری نسبت به کودکان سالم کسب کردند.
ایوازگل و همکاران( 2006 ) در تحقیقی با هدف بررسی ارتباط بین سطوح فعالیت بدنی در کودکان با اختلال بینایی کم و کودکان سالم (12 کودک 2 نفرکور، 6 نفر بینا، 3 نفر با روشن بینی، 1 نفر کم بینا). بین سنین 3 تا 14 سال با استفاده از آزمون RT3 مورد بررسی قرار دادند؛ به این نتیجه رسیدند که کودکان با اختلال بینایی کم در گرفتن و دریافت کردن مشکل دارند.
پنچیلیا و همکاران( 2005 )در بررسی تاثیر برنامه ورزشی بر رشد مهارتهای حرکتی کودکان با اختلال بینایی که بر روی 321 کودک و نوجوان سنین 8-19 انجام شد بوسیله آزمون درشت اولریخ 2000 به این نتایج دست یافت که مداخلات کوتاه مدت متشکل از برنامه تفریحی ورزشی منجر به بهبود عملکرد پرش و پرتاب این کودکان میشود.
اوما و همکاران (2004 ) در تحقیقی به بررسی ارتباط بین پذیرش اجتماعی و فعالیت بدنی در کودکان مبتلا به اختلال بینایی(19 کودک، 3 کور، 4 کم بینا و 12 روشن بین) بین سنین 6 تا 18 سال، با استفاده از آزمون CPAF پرداختند و به این نتیجه رسیدند که سن افراد در سطوح فعالیتهای جسمانی در کودکان با اختلال بینایی تعیین کننده میزان مشارکت آنها در فعالیتهای جسمانی است.
1-3. مقدمه:
نقطه ی شروع هر کار تحقیقی یافتن پاسخ برای سؤالی است که برای محقق پیش آمده و نیاز به کار منسجم و سازمان یافته دارد. در این فصل با توجه به هدف های تحقیق و موضوع آن که، اثر تمرینات ایروبیک بر رشد بهره حرکتی کودکان با اختلال بینایی شهرستان خرم آباد می باشد، محقق سعی دارد فرآیند اجرای تحقیق را به تفصیل شرح دهد. در این فصل روش تحقیق، جامعه ی آماری، نحوه ی انتخاب آزمودنی ها، ابزار و وسایل اندازه گیری، شیوه ی جمع آوری اطلاعات، متغیرهای تحقیق و روش های آماری مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.
2-3. روش تحقيق :
تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود.. این پژوهش با توجه به هدف تحقیق از نوع پژوهش های کاربردی می باشد، که در آن اثر تمرینات ایروبیک بر رشد بهره حرکتی کودکان با اختلال بینایی را مورد بررسی قرار می دهیم.
جدول 1-3. طرح تحقیق
پس آزمون
اکتساب
پیش آزمون
گروه
X2
تمرینات ایروبیک
X1
تجربی
X2
فعالیت های روزانه
X1
کنترل
3-3. جامعه آماری و نمونه تحقيق:
جامعه آماری این پژوهش از کودکان کودکان 8تا10 سال کم بینایی شهر ملایر تشکیل شده است با توجه به حجم کم جامعه مورد پژوهش برای انتخاب نمونه از روش نمونه های در دسترس استفاده شد. با توجه به دردسترس بودن اطلاعات کودکان (اطلاعات مربوط به مشکلات بینایی)، 30 نفر از کودکان کم بینا که شرایط ورود به تحقیق را دارا می باشند، به وسیله پرسشنامه ویژگی های فردی انتخاب، و پس از انجام پیش آزمون به صورت تصادفی در 2 گروه 15 نفره قرار گرفتند. گروه اول (تجربی) تمرینات ایروبیک را انجام داده و گروه دوم (کنترل) فعالیتهای روزانه خود انجام دادند، در نهایت پس آزمون بعمل آمد و نتایج ثبت گردید.
4-3. متغیرهای تحقیق :
4-3-1. متغییرمستقل:
تمرینات ایروبیک:
پروتکل تمرینی استفاده شده در این تحقیق شامل زیر مجموعه های زیر می باشد:
بلوک یک: 1- مارش یا گام درجا 2- گام آسان 3- حرکت هشت 4- مامبو 5- گام ضربدر 6- حرکت هشت 7- ضربدر گام 8- شافل یا شاسه 9- زیگزاگ 10- بالا بردنها 11- گام راندونی یا شاسه 12- گام بوره 13- بوره گام
بلوک دو: 1- استپ تاچ 2- دبل تاچ 3- بالا بردنها 4- گرین واین 5- شاسه راندونی 6- شاسه مامبو 7- گریپ واین هشت ضرب (ویسی، 1388).
4-3-2. متغییر وابسته:
بهره حرکتی:
بهره حرکتی درشت شامل مهارت های جابجایی و دستکاری می باشند:
مهارت های جابجایی شامل گروهی از مهارت های بنیادی هستند که به افراد امکان هدایت در فضا یا حرکت بدن از نقطه ای به نقطة دیگر را می دهند. دویدن، پریدن، لی لی کردن، یورتمه رفتن، سر خوردن، سکسکه رفتن از رایج ترین اشکال مهارتهای جابجایی هستند. در این تحقیق برای ارزیابی مهارت های بنیادی جابجایی از آزمون TGMD-2 مربوط به خرده مقیاسهای جابجایی استفاده شد( ایساکس، 2012).
علاوه بر این مهارتهاي حرکتی دستکاري هم حرکات درشت و هم حرکات ظریف را شامل میشود. مهارتهاي دستکاري درشت حرکاتی هستند که اعمال نیرو به شئ و یا جذب نیرو از آن را در بر میگیرند. پرتاب، دریافت، ضربه با پا، گرفتن و ضربه زدن به شئ مهارتهاي دستکاري درشت محسوب میشوند. در این تحقیق برای ارزیابی مهارت های بنیادی دستکاری از آزمون TGMD-2 مربوط به خرده مقیاسهای دستکاری استفاده شد( ایساکس، 2012).
4-3-3. متغییر کنترل:
بینایی کم66 :
WHO (1992)اختلال بینایی را به عنوان دیدکم و نابینایی تعریف کرده است. دید کم یا متوسط ​​VI (حد بینایی بین 20/200 تا 20/60) و VI شدید (حد بینایی بین20/400 تا20/200). و کوری یا نابینایی (بدون درک نور) را می توان به VI عمیق (حد بینایی بین 0 تا20/400) تقسیم کرد. دقت بینایی کمتر از 18/6 برابر یا بیشتر از 60/3 و یا مربوط به از دست دادن میدان دید کمتر از 20 درجه در چشم تعریف شده است( هوون و ویسکار، 2008). در این تحقیق از آزمون اسنلن جهت سنجش میزان اختلال بینایی کودکان استفاده شد. لازم به ذکر است که نمونه این تحقیق شامل کودکانی است که دچار اختلال بینایی کم هستند که از طریق آزمون اسنلن و بعد از مطالعه پرونده پزشکی آنها با کمک پزشک، درجه نابینایی انان تشخیص و به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند.
5-3. ابزار جمع آوری داده‌ها
پرسشنامه ویژگی های فردی:
جهت گرد آوری اطلاعات اولیه آزمودنی ها پرسشنامه ویژگی های فردی که شامل سوالاتی از قبیل سن، وزن، قد، سابقه بیماری، نقص بدنی (بجز نقص بینایی) و سابقه ورزشی قبلی استفاده شد.
با عرض سلام
احتراما به استحضار می رساند اینجانب …………………… دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی (گرایش رفتار حرکتی) دانشگاه بروجرد به منظور انجام تحقیق پایان نامه خود به عنوان اثر تمرینات موزون رشدی بر بهبود بهره حرکتی کودکان با اختلال بینایی، نیازمند مشارکت فرزند دلبنتان در اجرای برنامه تمرینی دروقت آموزشی دبستان می باشم. لذا خواهشمندم در صورت تمایل با امضای این برگه و پرکردن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *