No category

منابع مقاله با موضوع آموزش پذیر، مهارت های حرکتی، بهبود مهارت

ارائه داد، این آزمون داری دو خرده آزمون جابه جایی و دستکاری می باشد. راه رفتن52، دویدن53، پریدن54 ، لی لیکردن55، یورتمه رفتن56، سرخوردن57، سکسکه رفتن58 خرده آزمونهای جابجایی هستند. پرتاب59، دریافت60، ضربه با پا61، ضربه بالای سر و غلتاندن خرده آزمونهای دستکاری محسوب می شوند و به صورت کیفی رشد الگوی حرکتی مهارت های درشت را ارزیابی می کند. برای تعیین سطح رشدی کودکان و به سبب پیشگیری از تکرار آزمون درسه زاویه متفاوت دوربین فیلم برداری مورد استفاده قرار گرفت.
7-2: رشد حرکتی و مهارتهای حرکتی بنیادی در افراد کم بینا62
یکی از محدودیتهایی که میتواند بر رشد مهارتهای حرکتی تاثیر بگذارد اختلال بصری (VI63، کم بینایی) است، این اختلال بر همه جنبههای رشد حرکتی کودک تاثیر میگذارد و منجر به ضعف عملکرد در این کودکان میشود (ویسکار، 2007). براساس اطلاعات موسسه‌ی نابینایان ایالات متحده در حدود ۱۰ میلیون انسان از ناراحتی نابینائی و کم‌بینائی رنج می‌برند. کم‌بینائی میلیونها نفر را در جهان گرفتار ساخته و اندکی از آنها توانسته اند به ورزش و تندرستی روی بیاورند.
اختلال بینائی ناشی از یک سری عوامل است که از شایعترین آنها میتوان به ARMD (تحلیل سنی ماکولا)، عوارض شبکیه‌ای بیماری قند، آب‌سیاه و آب مروارید اشاره کرد. 5/1 میلیون از کودکان و ۵/۱۶ میلیون نفر از افراد ۴۵ سال در ایالات متحده به نوعی با اختلال بینائی مبتلا هستند، به طوری که حتی با استفاده از عینک و عدسی تماسی تا سال ۲۰۱۰، این جمعیت در کودکان به 2 و در 45 ساله ها به 10 میلیون نفر بالغ رسیده است. چرا که افزایش طول عمر افراد سبب شده تا اختلال بینائی از هر ۶ نفر یک نفر را مبتلا سازد. AMD به تنهایی ۶ میلیون آمریکائی بالای ۶۵ سال را دچار کم بینائی نموده است. بر طبق تحقیقات مختلفی از ماتیاس و همکاران 2013 در بررسی عملکرد مهارت های حرکتی درشت روی کودکان با و بدون اختلال بینایی ، ریمر و همکاران 2011 با هدف تاثیر تمرینات بزرگ بینی روی بهبود مهارت های حرکتی ظریف در کودکان با اختلال بینایی ، هوون و همکاران 2010 با هدف بررسی ارتباط بین شایستگی حرکتی، آمادگی جسمانی و ترکیب بدن در کودکان با و بدون اختلال بینایی، هاوی و همکاران 2008 با هدف بررسی عملکرد مهارتهای حرکتی در کودکان با اختلال بینایی کم و کودکان سالم ، ایپر و همکاران 2008 با هدف بررسی تواناییهای حرکتی درشت و خودادراکی بر رشد مهارت های کودکان با تاربینی، به این نتیجه رسیدند که کودکان دارای اختلال بینایی در مهارتهای حرکتی، شایستگی حرکتی و مشارکت در ورزش دچار مشکل هستند، که بیشتر تحقیقات جدید روی این کودکان متمرکز شده اند و تحقیقات به این نتیجه رسیده اند که با استفاده از برنامههای متناسب میتوان باعث افزایش مهارتهای حرکتی و مشارکت بیشتر در ورزش در این کودکان شد. اما بیشتر تحقیقات در مورد برنامه ثابتی برای این افراد اتفاق نظر ندارند. در همین راستا در تحقیق حاضر اثربخشی برنامه تمرینی ایروبیک بر رشد مهارتهای جابجایی این کودکان مورد بررسی قرار می گیرد.
8-2- آناتومی و ساختار سیستم بینایی
از لحاظ ساختاری، سیستم بینایی دارای سه بخش مجزا می باشد: 1. ارگان های حسی که چشمها هستند. 2. اعصاب بینایی که تصاویر بینایی را از چشم ارسال می کند و آن را به مغز منتقل می کند. 3. قشر بینایی، بخشی از مغز که مسئول تفسیر اطلاعات دریافت شده از اعصاب بینایی می باشد. وقوع مشکلات در هر بخشی از سیستم بینایی بر ادراک کودک تأثیر می گذارد، و زمان انتخاب استراتژی های مداخله ای مناسب باید مورد توجه قرار گیرد. این سه قسمت از سیستم بینایی وابسته به هم هستند. مشکلات یک ناحیه می تواند بر دیگری اثر گذار باشد. به طور آشکار، اگر تخم چشم آسیب ببیند که مانع از درگیر شدن آن در یک تصویر دقیق شود، یا اینکه اعصاب بینایی نتواند تصاویر را به درستی ارسال کند، مغز اطلاعات لازم برای تفسیر صحیح تصویر در اختیار نخواهد داشت. به طور مشابه، اگر مغز یک تصویر دقیق را دریافت کند در حالیکه نداند چگونه حس تصویر را به دلیل تداخلات ادراکی یا شناختی، ایجاد کند، کودک ممکن است انواع اطلاعات بیناییِ را که جهت توجه کردن به آن نیاز دارد، یاد نگیرد. و ممکن است تواناییِ توجه به جزئیات بیناییِ مربوط که برای یادگیری لازم است را از دست بدهد. بدین علت، توجه به همۀ جنبه های بینایی زمانی که در تلاش برای درک مهارت های ادراکی بیناییِ کودک هستیم، مهم است.
ساختار چشم. به نقل از میلر، مِناکر و بدشو(2002)،
رشد اولیه مهارت های بینایی
بینایی نقش مهمی در کمک به کودکان جوان برای رشد مهارت های شناختی، حرکتی و اجتماعی بازی می کند. در اوایل شش ماهگی قبل از تولد، چشمها شروع به آماده سازی نقششان، که تمرین حرکات عضلانی می باشد می کنند. سیستم بینایی از نظر آناتومیکی در هنگام تولد بالیده است. با وجود اینکه، نوزاد تازه متولد شده نمی تواند اشیاء را همانند یک کودک بزرگتر یا بزرگسال ببیند، به دلیل اینکه سیستم بینایی باید از طریق بالیدگی رشد گسترده ای در زمان یادگیری و تجربیات کودک از طریق درون داد بینایی شکل می گیرد، ادامه می دهد. بینایی یک نقش حیاتی در همه جنبه های رشد ایفا می کند، و بچه های متولد شدۀ بدون بینایی تأخیرات خاصی را نشان می دهند که بر مهارت های حرکتی، شکل گیری مفهوم، زبان و مهارت های اجتماعی اثر گذار هستند. زمانیکه یک کودک به مدرسه وارد می شود، بیش از 75% آموزش کلاس از ابزار بینایی نسبت به ابزار آموزش اولیه، استفاده می کنند. حتی هنگام یادگیری زبان، کودکان به مدلها و منابع بینایی جهت درک معنی و متون لغات استفاده شده برای آموزش، نیاز دارند.
فعالیت هایی جهت بهبود ادراکی بینایی
تفکیک اشکال به وسیله ی شکل، رنگ، اندازه، یا دیگر ویژگی ها را تمرین کنید.
تمرین جاسازی استکان ها یا عروسک ها جهت رشد تشخیص اندازه.
نخ کردن دانه های تسبیح بر طبق ترتیب رنگ یا اندازه در یک تصویر.
از کودک بخواهید اشیاء یک اتاق که به اشکال مشخصی هستند شناسایی کنند، برای مثال، دایره ای شکل= ساعت، صورت، توپ، چرخ ها؛ مستطیل شکل= پنجره، رومیزی، جعبه چراغ برق.
بازی های دبلنا بینگو(نوعی بازی کارتی) با استفاده از رنگ ها و اشکال.
انواع جورچین.
ساختن اشکال، حروف، را تمرین کنید، یا با استفاده از خلال دندان، نی های نوشیدنی، چوب آلاسکا، یا فتیله های پنبه ای طراحی کنید.
تصویر بزرگ، مفصل و پیچیده ای را در یک مجله پیدا کنید، و از کودک بخواهید همه اشیاء بلند، اشیاء کوچک، اشیائ مدور، اشیاء آبی و… را پیدا کند.
تصاویر اختصاصی اشیاء را از مجله ها جدا کنید، سپس آنها را بر کاغذ طراحی رسم کنید بنابراین شما شبحی از تصویر را دارید. از کودک بخواهید این شبح(طرح تاریک) را با تصویر مقایسه کنید.
با استفاده از انگشتتان حرف یا شکلی را بر پشت کودک رسم کنید. از کودک بخواهید شکل را حدس بزند، سپس روی زمین دراز بکشید و سعی کنید با استفاده از بدنش شکل را رسم کنید.
تمیز شکل- زمینه بینایی
کتاب ها و بازی های دارای تصاویر مبهم را خریداری کنید، برای مثال، Where is Waldo؟
جستجوی یک گنجینه در اتاق به هم ریخته برای یافتن فهرستی از اشیاء کوچک که پنهان شده اند.
9-2: پیشینه تحقیق:
تا به حال عملکرد جسمانی در کودکان کم بینا و نابینا توجه بسیاری از محققین و دانشمندان را به خود جلب کرده و در این راستا تحقیقات متعددی در جنبه های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. آنچه از نتایج این تحقیقات مشهود است، رابطه فعالیت جسمانی در بهبود مهارتهای درشت این کودکان در سن پیش دبستانی است. در این قسمت تعدادی از تحقیقات انجام شده در داخل کشور که تا حدودی نزدیک به موضوع تحقیق حاضر است ارائه میشود و بعد تحقیقاتی که در خارج از کشور به آن پرداخته اند ارائه میشود.
تحقیقات داخلی:
در سالهای اخیر، تحقیقات متعددی در مورد توانایهای حرکتی در داخل کشور روی کودکان دارای اختلال انجام شده که در این قسمت خلاصه ای از این تحقیقات به ترتیب مرتبط بودن آورده میشود.
محمدی، مجید و همکاران (1393) در مطالعه ای به بررسی تاثیر تمرینات ویژه رشدی بر اساس مدل گالاهو بر رشد مهارتهای جابجایی پسران کم بینایی پیش دبستانی پرداختند و نتایج نشان داد که فعالیت های رشدی منجر به بهبود خرده مقیاس های جابجایی در این کودکان شده است.
غلام علی قاسمی کهریز سنگی و همکاران (1390) تحقیقی تحت عنوان “تاثیر یک برنامه حرکتی ریتمیک بر توانایی ادراکی-حرکتی کودکان کم توان آموزش پذیر” را انجام داد. نمونه 24 دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر با میانگین سنی 34/1±98/11 سال و ضریب هوشی 95/1±58/70 بودند. نمونه بر اساس ضریب هوشی و عملکردشان در توانایی های ادراکی-حرکتی همتراز و در گروه های مداخله و کنترل جایگزین شدند. نتایج نشان داد توانایی های ادراکی حرکتی گروه مداخله پس از برنامه حرکات ریتمیک نسبت به گروه کنترل بهبود یافت.
هاشم فعال مغانلو و همکاران (1391) در بررسی اثر برنامه حرکتی اسپارک بر بهبود مهارت های حرکتی درشت پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر توسط آزمون حرکتی TGMD-2 که تعداد 20 کودک (دامنه سنی 9 الی 13 سال) از بین 98 دانش آموز پسر کم توان ذهنی آموزش پذیر که در مدارس استثنایی شهرستان ارومیه مشغول به تحصیل بودند مورد آزمون قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده از این تحقیق میتوان نتیجه گرفت که برنامه حرکتی اسپارک موجب بهبود مهارت های حرکتی درشت در کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر میشود.
کوثری، عرب عامری و همکاران در سال( 1391) در بررسی تاثير تمرينات بدني منتخب (اسپارک) بر رشد مهارت هاي حركتي درشت كودكان مبتلا به اختلال نارسايي(ADHD) توجه/ بيش فعالي روی 20 نفر با میانگین سنی 8/8 سال مبتلا به ADHD بوسیله آزمون TGMD-2 در 18جلسه تمرین منتخب در گروه تجربی تغییرات معنی داری در همه متغیرهای پژوهش ایجاد کرد اما در مورد گروه کنترل این گونه نبود با توجه به نتايج اين مطالعه میتوان نتیجه گرفت که برنامه فعاليت بدني منتخب مورد استفاده كه برگرفته از برنامه حركتي اسپارك است ميتواند باعث بهبود مهارتهاي حركتي درشت در كودكان مبتلا به ADHD شود.
در تحقیق اردستانی در سال (1388) در تحقیق خود تحت عنوان “بررسی تاثیر یک برنامه منتخب از برنامه حرکتی اسپارک، بر رشد مهارت های پایهای دختران کم توان ذهنی آموزش پذیر” که تعداد 20 کودک (دامنه سنی 7 الی 12 سال) از بین 120 دانش آموز دختر کم توان ذهنی آموزش پذیر توسط آزمون TGMD-2 که در دانشگاه تهران انجام شد به این نتیجه رسید که برنامه منتخب برگرفته از برنامه حرکتی اسپارک، بر بهبود مهارت های پایه و دو دسته مهارت های تشکیل دهنده آن یعنی مهارت های دستکاری و مهارت های جابجایی، در دختران کم توان ذهنی آموزش پذیر مؤثر است.
در تحقیق دیگری که در سال( 1386) توسط ملانوروزی در دانشگاه اراک، با عنوان “تأثیر برنامه تمرینی منتخب بر رشد مهارت های حرکتی بنیادی روی20 کودکان دارای اختلال پسر 6-4 سال” انجام شد، برنامه تمرینی منتخب از برنامه اسپارک که در تحقیق حاضر نیز از آن استفاده شده است بر روی گروه آزمون اعمال شد و در پایان نتایج از طریق آزمون بهره حرکتی درشت TGMD-2 استخراج شد و به این نتیجه رسیدند که برنامه تمرینی منتخب اسپارک بر بهبود رشد مهارت های حرکتی پایه گروه تجربی موثر بود.
در تحقیق خلجی و همکاران در سال(1390 ) در بررسی تأثیریک دوره برنامة منتخب حرکتی به عنوان تجارب حرکتی بر رشد مهارتهای دستکاری کودکان 4 تا 6 ساله پسر بود. به این منظور 44 نفر به صورت تصادفی از بین نمونه های

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *